Ayrılık Anksiyetesi

Ayrılık anksiyetesi, çocuğun bakım verenlerinden ayrı kalma durumlarında yoğun kaygı ve korku yaşaması durumudur. Bu, özellikle okul öncesi ve ilkokul dönemindeki çocuklarda yaygın olarak görülebilir ve çocuğun güven duygusunun gelişimi ile doğrudan ilişkilidir. DSM-5’e göre ayrılık anksiyetesi bozukluğu, yaşa uygun ayrılmalarda aşırı kaygı, fiziksel rahatsızlık belirtileri ve günlük yaşam aktivitelerinde zorluklar şeklinde kendini gösterebilir.

Ayrılık anksiyetesi yaşayan çocuklar, ebeveynlerinden ayrılırken ağlama, huzursuzluk, sarılma, uyku veya beslenme sorunları gösterebilir. Ayrıca, okul veya sosyal ortamlarda performans düşüklüğü, sosyal çekilme ve sık sık ebeveynlerini sorgulama davranışları gözlemlenebilir.

Terapi sürecinde amaç, çocuğun ayrılık durumlarını güvenli ve adım adım deneyimleyerek kaygıyı yönetmesini sağlamaktır. Bu süreçte çocuk, duygularını ifade etmeyi, korkularını anlamlandırmayı ve güvenli bağ ilişkilerini güçlendirmeyi öğrenir. Aynı zamanda aile rehberliği ile ebeveynlerin tutum ve davranışlarını destekleyici şekilde düzenlemeleri sağlanır; böylece çocuk, ayrılık durumlarını daha güvenli ve kontrollü bir şekilde deneyimleyebilir.